“Taşkent Katliamı, Kıbrıs Türk halkının hafızasında silinmez izler bırakan ve insanlık vicdanında derin yaralar açan bir soykırımdır.
Kıbrıs Barış Harekatı’nın ikinci aşamasının başladığı 14 Ağustos 1974 günü, Taşkentli kardeşlerimiz, esir takası yapılacağına inandırılarak köylerinden alınmış; ancak bir gün sonra, 15 Ağustos 1974’te, aralarında çocukların ve yaşlıların da bulunduğu masum siviller, Rumlar tarafından acımasızca katledilmiştir.
Uluslararası hukuk açısından açık bir savaş suçu teşkil eden bu vahşet, Kıbrıs Türk halkının maruz kaldığı en ağır insan hakları ihlallerinden biri olarak tarihe geçmiştir. Kurşuna dizilen, kimi diri diri gömülen bu insanlar, yıllar sonra yapılan kazılarla toplu mezarlardan çıkarılmış; kimlikleri tespit edilerek, gözyaşları içinde toprağa verilmiştir. Bu acı olay, onlarca çocuğu yetim, pek çok kadını eşsiz bırakmış; Taşkent ve çevresindeki köylerin toplumsal dokusunda onarılması güç yaralar açmıştır.
Ancak Kıbrıs Türk halkı, tüm bu derin acılara rağmen, onurunu koruyarak direnmiş; adadaki varlığını, özgürlüğünü ve güvenliğini sürdürmek için kararlılıkla mücadele etmiştir.
Unutulmamalıdır ki; Kıbrıs Türk halkı, varlığını ve huzurunu ancak Anavatan Türkiye’nin etkin ve fiili garantörlüğü sayesinde koruyabilmiş, siyasi eşitlik, güvenlik ve özgürlük bu sağlam temeller üzerinde muhafaza edilmiştir.
Taşkent Katliamı, bir trajedi olmanın yanında; halkımızın özgürlük, bağımsızlık ve onur uğruna ödediği bedelin sembollerinden biridir.
Bu vesileyle, 15 Ağustos 1974’te şehadet mertebesine ulaşan tüm kardeşlerimizi rahmet, minnet ve saygıyla anıyor; insanlık tarihine kara bir leke olarak geçen bu tür acıların bir daha yaşanmamasını temenni ediyorum.”